Muzeum Historii Żydów Polskich

1000 lat historii w jednym miejscu – zebrane i w przystępny sposób opisane na ścianach Muzeum Historii Żydów Polskich. Ale o co w zasadzie chodzi?

Muzeum Historii Żydów Polskich powstało już 10 lat temu (a wydawało się, że tak niedawno!). Jest pierwszą w Polsce publiczno-prywatną instytucją, która finansowana jest i zarządzana zarówno przez rząd, samorząd lokalny i organizację pozarządową.

Żydowski Instytut Historyczny i jego wpływ

Muzeum Historii Żydów Polskich

Żydowski Instytut Historyczny (JHI) jest jedną z większych w świecie instytucji naukowo badawczych zajmujących się historią żydów od dawien dawna zamieszkujących Polskę. To tutaj urodził się pomysł powstania Muzeum – a inicjatywa zyskała następnie poprawie zarówno w Polsce, jak i za granicą. W 1995 roku pojawiła się wreszcie możliwość rozpoczęcia prac nad tym projektem – i tak – 10 lat później uroczyście otworzono placówkę!

Wystawa stała w Muzeum Historii Żydów Polskich

Budynek Muzeum jest rozległy, sama placówka na pewno oferuje wiele ciekawych atrakcji i niesie ze sobą mnóstwo wiedzy. Ja swoje pierwsze 2 godziny w tym miejscu poświęciłam wystawie stałej.

Elementy wystawy stałej

Elementy wystawy stałej

Elementy wystawy stałej

Jest to pewien spacer po historii – zaczynamy w średniowieczu. Autorzy wystawy chcieli nam przekazać skąd Żydzi wzięli się w Polsce, jak wyglądało życie polskiego Żyda kiedyś i jak wygląda dziś.

Na wystawę składa się kilka galerii – każda poświęcona jest innemu okresowi. W pierwszej sali znajdziemy legendy, potem dowiemy się jak Żydzi osiedlili się na polskich ziemiach. W kolejnych salach przebrniemy przez rozwój kultury (także tej finansowej!), zobaczymy fantastyczne repliki ulicy Zamenhofa i drewnianej synagogi – precyjnie odtworzone w Muzeum.

Replika synagogi

Elementy wystawy stałej

Elementy wystawy stałej

Ulica Zamenhofa

Na wystawie (otwartej w 2014 roku) nie zobaczymy starych ksiąg, czy zdjęć. To raczej swoista inscenizacja, barwna prezentacja zebranej wiedzy, podań i historii. Wystawę możemy nazwać interaktywną – nie dlatego, że jest tam mnóstwo wspomaganych komputerowo obiektów – chodzi raczej o interakcję w jaką możemy wejść z poszczególnymi obiektami. I tak np. możemy przejść się po żydowskich sklepach, posiedzieć w typowej izbie, czy zobaczyć jak wyglądał targ/ryneczek. Za każdym razem poczujemy się jakbyśmy naprawdę uczestniczyli w codziennym życiu społeczeństwa żydowskiego.

W moim odczuciu, na tej wystawie brak właśnie rzeczy “prawdziwych”. Do czynienia mamy tylko z replikami, przedstawieniami, grafikami i prezentacjami na ścianach. Nie umiałam się mocno wczuć w klimat tej wystawy i poza nielicznymi ekspozycjami w poszczególnych salach – stała wystawa nie zrobiła na mnie zbyt wielkiego wrażenia. A szkoda – bo jest to ciekawy temat, który na pewno warto zgłębiać. Ale może inne wystawy mają jeszcze więcej do zaoferowania?