Spis treści
Paryż jest miejscem ściśle powiązanym ze sztuką – wszyscy na pewno słyszeli o słynnym Luwrze, gdzie spotkać można tajemniczą Mona Lisę; jest to również ojczyzna wielu znanych i utalentowanych artystów oraz nurtu w sztuce zwanego impresjonizmem. Muzeum d’Orsay stara się sprostać takiej renomie miasta.
Jak powstało muzeum d’Orsay?
Władze miasta pod koniec XIX wieku przymierzały się do wybudowania nowego dworca kolejowego, który byłby bliżej paryskiego centrum niż jego poprzednik – Gare d’Austerlitz.
Początkowo zakupiono tereny pod budowę, następnie spośród trzech kandydatów wybrano jednego, który został architektem dworca – Victora Lalouxa.
Już w 1900 roku odbyła się uroczysta inauguracja budowli. Budynek przykuwa uwagę swoją elektyczną fasadą, szklanym dachem. Wewnątrz znaleźć można też ogromne, pięknie zdobione zegary (zachowane do dzisiaj) – jeden z nich widoczny jest w głównej hali.
Budynek pełnił rolę dworca blisko pół wieku. Wkrótce jednak pociągi uległy wudłużeniu i okazało się, że perony na dworcu są zbyt krótkie, by mogły się tam zmieścić.
Zamknięto więc dworzec d’Orsay, a budynek zamieniano w teatr, czy dom aukcyjny.
W 1978 roku wpisano budynek na listę zabytków, co skutecznie uniemożliwiło jego rozbiórkę. Cóż zatem można było zrobić z tak pięknym budynkiem dworca, który od dawna dworcem już nie był?
Wrażliwi na sztukę paryżanie przyjęli entuzjastycznie pomysł przebudowania budynku i otworzenia tam muzeum sztuki XIX wieku. Muzeum otwarto dla zwiedzających w 1986 roku.
Wnętrze muzeum
Wchodzimy do budynku. Jest trochę tłoczno, ale znacznie mniej niż było np. w Luwrze, a już na pewno nie tak, jak w londyńskich muzeach!
W głównej hali widzimy przeróżne rzeźby, w bocznych nawach rozmieszczone są obrazy, a na końcu – krótka historia powstania muzeum.
Do dyspozycji zwiedzających jest kilka pięter, dzieła sztuki są pogrupowane wg nurtu w sztuce.
I tak na parterze ujrzymy wczesne dzieła Maneta, Moneta, czy Degas; czy dzieła reprezentujące szkołę z Barbizon (głównie są to pejzaże pędzla francuskich malarzy).
Kolejne piętro (paradoksalnie – z numerem 2) zabiera nas w podróż wokół sztuki naturalistycznej, szkół francuskich, belgijskich, czy włoskiego Art Nouveau. Ponadto ujrzymy tam dzieła neo- i post-impresjonistów, takich jak Van Gogh czy Gaugin.
Na najwyższym piętrze (kolejnym, choć oznaczonym numerem 5) będziemy mieli okazję zobaczyć na własne oczy dzieła takich artystów jak Monet (i jego słynna katedra Notre Dame przy różnym świetle!), Renoir (choć nie znalazłam aż tak wiele jego dzieł, jak się spodziewałam). Ogółem zobaczymy tam malarstwo impresjonistyczne końca XiX wieku.
Możemy również przejść się na wieżyczki, gdzie (unikając przy tym schodów donikąd) możemy poznać krótką historię miasta oraz przyjrzeć się starej panoramie Paryża.
Jestem niesamowicie zadowolona z wizyty w tym miejscu! Z opadniętą z podziwu szczęką przyglądałam się wystawionym obrazom. Akurat uwielbiam nurt impresjonistyczny i kiedy jeszcze chodziłam na zajęcia plastyczne wielokrotnie próbowałam podrobić dzieła tych artystów.
Informacje praktyczne
Dojazd
stacja metra MUSEE D’ORSAY
Cena
Dla obywateli UE poniżej 26 roku życia wstęp jest darmowy; regularny bilet koszutje 11 euro
Godziny otwarcia
9:30 – 18:00, w czwartki dłużej – do 21:45!
Muzeum jest nieczynne w poniedziałki.
W pobliżu
- Passerelle Solférino (most przeznaczony do ruchu pieszego)
- Palace of the Legion of Honour